Στον κόσμο του trafficking!

Γυναίκες.. για πούλημα

(Κοραλία Ναχοπούλου)

Την στιγμή που ονειροβατούμε νομίζοντας πως τα ανθρώπινα δικαιώματα είναι κατοχυρωμένα και η καταπάτησή τους αφορά μόνο τον Τρίτο Kόσμο, κατάφωρη παραβίασή τους γίνεται δίπλα μας. Έξι στις δέκα γυναίκες έχουν δεχτεί βία στο σπίτι τους, κάθε τρεις ώρες μία γυναίκα πεθαίνει από βία στη Γαλλία, ενώ στην Αμερική κάθε 90 δευτερόλεπτα βιάζεται μία γυναίκα. Και όλα αυτά δεν είναι καθόλου μακρινά από την δική μας χώρα, που μόλις πρόσφατα βγήκε από την χειρότερη κατηγορία, τον κατάλογο δηλ. των 15 χωρών που δεν προβλέπουν κατάλληλα μέτρα για το σωματεμπόριο. Τα χρήματα που διατίθενται για τις Μ.Κ.Ο. (Μη Κυβερνητικές Οργανώσεις) και την προστασία των θυμάτων είναι μηδαμινά. Θα ήταν όμως τουλάχιστον αφελές να επιρρίπτουμε τις ευθύνες αποκλειστικά στην ανεπάρκεια του κράτους και να κλείνουμε τα μάτια στην δική μας ανοχή και συνενοχή. Δεν μας φαίνεται, εξ άλλου, τόσο καθημερινή η καθιέρωση του «εθίμου» στην ελληνική κοινωνία (ιδιαίτερα τα παλαιότερα χρόνια), τα νεαρά παιδιά να αποκτούν τις πρώτες σεξουαλικές τους εμπειρίες σε οίκους ανοχής;

Η παράνομη διακίνηση ανθρώπων με σκοπό την σεξουαλική εκμετάλλευσή τους, το σωματεμπόριο, κοινώς trafficking, καλά κρατεί με περισσότερους από 1.000.000 Έλληνες να καταφεύγουν στον αγοραίο έρωτα. Η βιομηχανία του σεξ κατέχει την θέση του ταχύτερα αυξανόμενου διεθνούς εγκλήματος και του πιο κερδοφόρου, μετά το εμπόριο ναρκωτικών και όπλων. Το μεγαλύτερο μέρος των γυναικών που διακινούνται παράνομα προέρχονται από την Ασία, την Αφρική, χώρες της πρώην Σοβιετικής ένωσης και τα Βαλκάνια. Μεγάλες διαστάσεις έχει πάρει αυτή η μάστιγα στην Ευρώπη με χώρες, όπως η Σουηδία, να τιμωρούν αυστηρά τους πελάτες, ξεσηκώνοντας μάλιστα κύματα αντιδράσεων.

Τα εγκληματικά κυκλώματα βασίζονται στις άσχημες συνθήκες διαβίωσης, την ανέχεια, το άσχημο οικογενειακό περιβάλλον, με πολλές κοπέλες να έχουν δεχτεί βία σε μικρή ηλικία. Τους κάνουν δελεαστικές προστάσεις και υποσχέσεις, περιγράφοντας ουτοπικές συνθήκες, ψεύτικα επαγγέλματα, υψηλούς μισθούς και μια χώρα που όλα είναι ιδανικά. Στην αποπλάνηση και στρατολόγηση πολλές φορές χρησιμοποιούν γυναίκες που έχουν ήδη εκπορνεύσει, ώστε τα θύματά τους να νιώσουν οικειότητα και να καθησυχαστούν αρχικά. Οι γυναίκες φτάνουν σε κάποια χώρα χωρίς χαρτιά, εντελώς αβοήθητες, έρμαια των μαστροπών που τις υποχρεώνουν σε καταναγκαστική πορνεία. Πρέπει να υποστούν βασανιστήρια, ξυλοδαρμούς, βιασμούς, συχνές μεταπωλήσεις, έναν πλήρη ευτελισμό της γυναικείας τους ύπαρξης.

Δεν μπορούν να μιλήσουν σε κανέναν, αναγκάζονται να χαμογελούν για να μην κινούν υποψίες και ξέρουν πως οποιαδήποτε προσπάθεια για απόδραση δεν θα έχει αίσιο τέλος, αφού οι άνθρωποι που τις εκδίδουν απειλούν την δικής τους ζωή και της οικογένειάς τους. Η περιοριστική μεταναστευτική νομοθεσία τούς στερεί και τις ελάχιστες παροχές που έχουν οι γηγενείς πόρνες, αλλά και την βοήθεια και ασφάλεια της αστυνομίας, απ’ την οποία αντίθετα προσπαθούν να κρυφτούν, καθώς εγκυμονεί ο κίνδυνος της απέλασης. Οι κοπέλες αποκτούν άδεια παραμονής και εργασίας αν χαρακτηριστούν απ’ τον εισαγγελέα ως θύματα και σε δίκη για την εξάρθρωση των κυκλωμάτων υποχρεούνται να καταθέσουν, διαφορετικά τους αφαιρούνται τα χαρτιά που τους δοθήκαν. Αυτό φυσικά είναι αδύνατο να συμβεί καθώς τρέμουν απ’ τον εκφοβισμό που έχουν δεχτεί και την προστασία που κανείς δεν τους παρέχει. Επιπλέον οι γυναίκες δεν μιλάνε, διότι αφενός έχουν αποδεχτεί το ρόλο του θύματος και νιώθουν ένοχες οι ίδιες, άξιες για την κατάσταση που βρίσκονται, αφετέρου φοβούνται την κατακραυγή μιας βαθιά συντηρητικής κοινωνίας έτοιμης να τις κατασπαράξει.

Αυτές οι γυναίκες γνωρίζουν μια ηθική καταδίκη, στιγματισμό, κοινωνικό αποκλεισμό, εκμηδένιση της προσωπικότητας τους. Ανέχονται επώδυνες, εξευτελιστικές και σαδιστικές συνθήκες, υπακούν στον εκφυλισμό που υπαγορεύουν οι «ιδιοκτήτες» τους. Νιώθουν μια έντονη εσωτερική οργή και συντριβή του εαυτού τους, καταρρακώνεται η αξιοπρέπεια τους, χάνουν και το τελευταίο ίχνος αυτοσεβασμού και διαμορφώνουν μια διαστρεβλωμένη, εφιαλτική πραγματικότητα, απογυμνωμένη από οτιδήποτε ελπιδοφόρο. ..Δεν είναι δυνατόν να υπάρχει καλοσύνη, ενώ πίσω από κάθε προσφορά βοήθειας καραδοκεί κάτι επικίνδυνο. Η κ. Ρούσσου, κλινική ψυχολόγος καταφυγίου που φιλοξενεί γυναίκες θύματα του trafficking ή ενδοοικογενειακής βίας λέει «Όταν πρωτοέρχονται σε μας είναι ημιάυλες, σαν να είναι λίγο φαντάσματα, σαν να περιφέρουν τον εαυτό τους. Έχουν σταματήσει να κατοικούν το σώμα τους, για να μπορέσουν να αντέξουν αυτήν την κατάσταση και έχουν πάρει κάποια απόσταση ψυχολογική». Αυτή η αρρώστια έχει φτάσει στο απροχώρητο και εξαπλώνεται όλο περισσότερο. Υπάρχουν ιστοσελίδες που παρέχουν σχόλια στο καθετί, από το χρώμα το δέρματος, μέχρι την σκληρότητα της σάρκας! Μια πλήρης εμπορευματοποίηση ανθρωπίνων πλασμάτων, μια ζωώδης συμπεριφορά απαλλαγμένη από κάθε ηθικό φραγμό.

Και η ανθρώπινη διαστροφή δεν σταματάει εδώ. Ο αριθμός των παιδιών που πωλούνται για πορνεία αγγίζει τρομακτικά νούμερα. Η τρυφερή αυτή ηλικία είναι ο πλέον ευάλωτος στόχος, φτηνός, με τεράστια κέρδη και σχεδόν ανύπαρκτες πιθανότητες σύλληψης. Η τροπή που έχει πάρει ξεπερνά και την πιο αρρωστημένη φαντασία. Ταξιδιωτικά γραφεία οργανώνουν εκδρομές σε χώρες που ανθεί η παιδική πορνεία και υπόσχονται στους παιδόφιλους τουρίστες συνεχή εναλλαγή παιδιών κατά τη διάρκεια της παραμονής! Η πιο συχνή κατάληξη είναι η διάρευση πορνογραφικού υλικού στο internet με σκληρές σκηνές κακοποίησης, επαφών μεταξύ των παιδιών, με ενήλικες, ακόμα και με ζώα, ενώ συχνά δολοφονούνται. Λερώνουν τις άδολες ψυχές πάμπολων παιδιών για την προσωπική τους ικανοποίηση και κυρίως «όλα για το χρήμα»..

Υπάρχει πάντα και η άλλη όψη του νομίσματος. Κινητοποιήσεις, αγώνες, ακτιβιστικές οργανώσεις που προσπαθούν να αντιτεθούν στη δράση των κυκλωμάτων μαστροπείας. Ιδρύματα αναλαμβάνουν την φροντίδα των κακοποιημένων γυναικών, καταβάλλοντας προσπάθειες να επουλώσουν τις πληγές μέσα τους και να τις ελαφρύνουν απ’ τα σωματικά και ψυχικά τραύματα. Παρ’ όλα αυτά δεν αρκεί η εκ των υστέρων συνδρομή των γυναικών, αλλά χρειάζεται να καταπολεμηθούν σε πρώτο χρόνο οι υπαίτιοι παράγοντες για την αποπλάνησή τους. Θα πρέπει να καταπολεμηθεί η φτώχεια, οι κοινωνικές ανισότητες, οι άθλιες συνθήκες διαβίωσης που τις κάνουν να ικετεύουν να παρουσιαστεί κάποια ευκαιρία για να ξεφύγουν απ’ την κόλαση που ζουν, ευάλωτες και εύπιστες σε ό,τι τους υπόσχονται. Θέλουν να πιστέψουν. Χρειάζονται λοιπόν υποστήριξη, αλλά και ενημέρωση για τις παγίδες που παραμονεύουν, καθώς είναι βαρύνουσας σημασίας για την κατάληξη που ακολουθεί, η άγνοια και τα σαθρά οι οικογενειακά θεμέλια.

Το «ξήλωμα» των κυκλωμάτων που διαπράττουν τα ειδεχθή αυτά εγκλήματα είναι ίσως πέρα από τις δυνάμεις μας. Οφείλουμε όμως να δώσουμε, ο καθένας προσωπικά, βαρύτητα στην ανθρώπινη αξιοπρέπεια και τα δικαιώματα, να συνειδητοποιήσουμε ότι η σιωπή μας είναι ένοχη και ότι γινόμαστε συνεργοί. Πόσο «φυσικά» ακούμε να πωλούνται κοπέλες για 2000 και 3000 ευρώ; Πόσο «φυσικά» το δεχόμαστε; Είναι μία μορφή δουλείας της εποχή μας με τα χαρακτηριστικά που παραδοσιακά συνδέονται με την δουλεία: απαγωγή, ψευδείς υποσχέσεις, μεταφορά σε ξένο μέρος, βία, απώλεια της ελευθερίας και των βασικών μέσων για επιβίωση, πρόκειται για σύγχρονους σκλάβους.