June 21, 2009

Λίγη από τη σοφία σπουδαίων προσωπικοτήτων

Γράφτηκε από τον/την
4lyk

Λίγη από τη σοφία σπουδαίων προσωπικοτήτων

Είναι καλύτερο να ανάψεις ένα μικρό κερί παρά να καταριέσαι το σκοτάδι.

Η μεγαλύτερη χάρη μας δεν είναι να μην πέφτουμε ποτέ, αλλά να σηκωνόμαστε κάθε φορά που πέφτουμε.

Διάλεξε μια δουλειά που αγαπάς και δε θα χρειαστεί να δουλέψεις ούτε μία μέρα στη ζωή σου.

Όλα έχουν μια ομορφιά αλλά δεν μπορούν να τη δουν όλοι

Κομφούκιος

Μία από τις ποινές για την άρνησή μας να συμμετέχουμε στην πολιτική είναι ότι μας κυβερνούνε οι κατώτεροι.

Καλύτερα να παραμείνεις σιωπηλός και να θεωρηθείς ηλίθιος, παρά να μιλήσεις και να διαλύσεις κάθε αμφιβολία.

Οι σοφοί άνθρωποι μιλούν επειδή έχουν κάτι να πουν. Οι ανόητοι μιλούν επειδή πρέπει να πουν κάτι.

Πλάτωνας

Όταν ο εγωισμός πεθαίνει, η ψυχή ξυπνά.

Γκάντι

Αθανασιάδου Σωτηρία

Ζιώρη Δήμητρα

Α1

June 21, 2009

Σκάκι: Ο Μαχαραγιάς και ο Σοφός

Γράφτηκε από τον/την
4lyk

Ο Μαχαραγιάς και ο Σοφός

Ένας σκληρός και κακός μαχαραγιάς, που είχε κατακτήσει πολλές γειτονικές χώρες, πίστευε πως ήταν ο μεγαλύτερος στρατηγός της γης, και πως τίποτε δεν ήταν αδύνατο γι’ αυτόν. Έτσι, όταν μια μέρα ο σύμβουλός του του είπε: «Μεγάλε μαχαραγιά, είσαι βέβαια μεγάλος στρατηγός, όμως, χωρίς τους φαντάρους σου, δε θα κέρδιζες ούτε μία νίκη!» ο θυμός του ήταν φοβερός. Ζήτησε από το σύμβουλό του εξηγήσεις, αλλιώς θα τον αποκεφάλιζε αμέσως. Κι ο σύμβουλος απέδειξε πειστικά το δίκιο των λόγων του. Έφερε στον μαχαραγιά ένα παιχνίδι που είχε κατασκευάσει ο ίδιος, όπου ήταν ολοφάνερο πως ο στρατηγός (μαχαραγιάς), χωρίς την βοήθεια όλων των δυνάμεων του (ανθρώπων του) δεν μπορούσε να κερδίσει ούτε μία παρτίδα (μάχη).

Ο μαχαραγιάς ενθουσιάστηκε τόσο με το καινούργιο παιχνίδι, ώστε προσφέρθηκε να δώσει στο εφευρέτη ότι αμοιβή θα ήθελε. Και ή έκπληξή του ήταν μεγάλη, όταν ο σοφός δεν ζήτησε ούτε χρυσάφι ούτε πετράδια αλλά σιτάρι! Ή, μάλλον, τόσο σιτάρι όσο θα έφτανε για να σκεπάσει την σκακιέρα, με τον εξής τρόπο: Ένα σπυρί στο πρώτο τετράγωνο , δύο στο δεύτερο , τέσσερα στο τρίτο, οκτώ στο τέταρτο κτλ.

Νομίζοντας ότι μιλούσαν για μερικά σακιά σιτάρι , ο μαχαραγιάς διέταξε τους αυλικούς του να υπολογίσουν πόσο σιτάρι χρειαζόταν.

Όμως αποδείχτηκε, πως ακόμη κι αν μάζευαν τη σοδειά απ’ όλες τις χώρες πάνω στη γη , πάλι δε θα μάζευαν αρκετό σιτάρι. Έτσι, ταπεινώθηκε για μια ακόμη φορά ο αλαζόνας ηγεμόνας, κι έτσι τελειώνει και ο αρχαίος μύθος.

Στην πραγματικότητα το σκάκι δεν ανακαλύφθηκε από έναν άνθρωπο μόνο. Είναι ο καρπός της εξέλιξης πολλών παιχνιδιών. Γεννήθηκε στην Ανατολή, κι απλώθηκε σιγά-σιγά παντού.

Τέλος για την εξάσκηση σας δυο προβληματάκια:

1) Λευκά: Ρα5, Βε4, ε7(3)

Μαύρα: Ρα7(1)

Ματ σε δύο (2) κινήσεις.

2) Λευκά: γ7,δ5,Iζ6,Πζ7,Iη5,Ρθ3,Πθ5(7)

Μαύρα: Ρζ5(1)

Ματ σε δύο κινήσεις.


Και τώρα ας επαναλάβουμε μερικούς από τους κανόνες του σκακιού.

Μπορείτε να απαντήσετε στις επόμενες ερωτήσεις;

1. Πώς προάγεται ένα πιόνι;

2. Τι είναι το πάρσιμο «αν πασσάν»;

3. Πότε επιτρέπεται και πότε απαγορεύεται το ροκέ;

4. Με ποιους τρόπους λήγει ισόπαλη η παρτίδα;

5. Πόσο αξίζουν τα διάφορα κομμάτια;

6. Ποια είναι τα ΄΄βαριά΄΄ και ποια τα ΄΄ελαφριά΄΄ κομμάτια;

(Μπορεί αυτές οι ερωτήσεις να φαίνονται απλές, όμως για μερικούς θα είναι χρήσιμες.)

Το πιόνι

Πολλάκις βλέποντας να παίζουν σκάκι

ακολουθεί το μάτι μου ένα πιόνι

όπου σιγά, σιγά τον δρόμο βρίσκει

και στην υστερινή γραμμή προφταίνει.

Με τέτοια προθυμία πάει στην άκρη

όπου θαρρείς πως βέβαια εδώ θα αρχίσουν

οι απολαύσεις του κ’ οι αμοιβές του.

Πολλαίς στον δρόμο κακουχίαις βρίσκει.

Λόγχαις λοξά το ρίχνουν πεζοδρόμοι

τα κάστρα το χτυπούν με ταις πλατειαίς των

γραμμαίςּ μέσα στα δύο τετράγωνά των

γρήγοροι καβαλλάρηδες γυρεύουν

με δόλο να το κάμουν να σκαλώση

κ΄ εδώ κ ΄εκεί με γωνιακή φοβέρα

μπαίνει στον δρόμο του κανένα πιόνι

απ΄ το στρατόπεδο του εχθρού σταλμένο.

Αλλά γλιτώνει από τους κινδύνους όλους

και στην υστερινή γραμμή προφθαίνει.

Τι θριαμβευτικά που εδώ προφθαίνει

στην φοβερή γραμμή την τελευταίαּ

τι πρόθυμα στον θάνατό του αγγίζει!

Γιατί εδώ το πιόνι θα πεθάνη

κ’ ήσαν οι κόποι του προς τούτο μόνο.

Για την βασίλισσα, που θα μας σώση,

για να την αναστήση από τον τάφο,

ήλθε να πέση στου σκακιού τον άδη.

Κωνσταντίνος Π. Καβάφης

June 21, 2009

Επίσκεψη στο Ειδικό Δημοτικό Σχολείο

Γράφτηκε από τον/την
4lyk

Όταν δίνεις χαρά, παίρνεις και συ.

Επίσκεψη στο Ειδικό Δημοτικό Σχολείο

Μέσα στα Χριστούγεννα μας δόθηκε η ευκαιρία ως 4ο ΓΕΛ. Να δώσουμε χαρά σε παιδιά που το είχαν πραγματικά ανάγκη. Όλο το τμήμα του Γ6 με συνοδό μας την καθηγήτριά μας, κ. Πραντσίδου Κυρ. επισκεφτήκαμε το Ειδικό Δημοτικό Σχολείο Κατερίνης.
Από τις πρώτες κιόλας στιγμές της άφιξής μας δάσκαλοι και μαθητές ήταν πολύ φιλικοί μαζί μας. Επισκεφτήκαμε όλες τις τάξεις και γνωρίσαμε και τα 26 παιδάκια που φοιτούν εκεί προσφέροντάς τους από ένα δώρο και γλυκό. Παρά του ότι πέρασε τόσος καιρός, θυμούμαστε ακόμα τη χαρά στα πρόσωπά τους και το πλατύ χαμόγελό, όταν τα πήραν στα χέρια τους. Λίγο πριν φύγουμε ο Διευθυντής του σχολείου μάς δέχτηκε στο γραφείο των δασκάλων, μας ευχαρίστησε για την προσφορά μας και μας ευχήθηκε.
Στο σημείο αυτό θέλουμε να ευχαριστήσουμε την αποθήκη παιχνιδιών Λαζαρίδη για την πολύ καλή προσφορά στην τιμή αγοράς των δώρων, τους δασκάλους του σχολείου για τη φιλοξενία τους. Στους μικρούς μαθητές αφιερώνουμε το ποίημα αυτό:

Έχουν το βλέμμα φωτεινό
Λίγο απλό, μα και γλυκό
Κι έχουν στο νου τη σκανταλιά
Γιατί είναι μικρά παιδιά.
Κι είναι μεγάλη η χαρά
Όταν κοιτάς τα πρόσωπα,
Αυτά τα τόσο φωτεινά
Με τα ματάκια τα μελιά
Που πέφτουν στην ψυχούλα σου
Σα να `ναι αστεράκια.
Και πλημμυρίζεις άρωμα,
Εκείνο της αγάπης
Και πλημμυρίζεις όνειρα
Εκείνα τα ωραία.
Και χαίρεσαι και χάνεσαι
Κι εσύ μαζί μ` εκείνα
Τι τ` άρωμά τους χύνεται
Σ` ένα σωρό από χρώμα.

Φουρκιώτη Θεοδώρα Γ6

June 21, 2009

ΚΡΙΣΗ ΣΤΗ ΜΕΣΗ ΑΝΑΤΟΛΗ

Γράφτηκε από τον/την
4lyk

ΚΡΙΣΗ ΣΤΗ ΜΕΣΗ ΑΝΑΤΟΛΗ

Η λήξη του Β΄ Παγκοσμίου πολέμου βρίσκει το εβραϊκό έθνος να μετρά 6 εκατομμύρια νεκρούς και χωρίς πατρίδα , ενώ η συμπάθεια του κόσμου στο δράμα τους αναγκάζει τις τότε μεγάλες δυνάμεις (Ηνωμένο Βασίλειο-ΗΠΑ) να συμμεριστούν την άποψη για την δημιουργία εβραϊκού κράτους στους Αγ. Τόπους , άποψη που έχει ρίζες από το 1908 περίπου. Έτσι φτάνουμε στην Ιορδανία (Παλαιστίνη) , μια μικρή χώρα της Ασίας στα Νότιο-Ανατολικά παρά-λια της Μεσογείου η οποία διαρρέεται σ’ όλο της το μήκος από τον Ιορδάνη ποταμό.
Η δημιουργίας του εβραϊκού κράτους , οδήγησε στο διαχωρισμό της Παλαιστίνης το 1947 σε δύο ανεξάρτητα κράτη:
1) Στο Ισραήλ (των Εβραίων)
2) Στην Παλαιστίνη (Μωαμεθανών Αράβων)
Η διαίρεση αυτή, από την πρώτη στιγμή της εφαρμογής της, σηματοδότησε την αρχή αιματηρών επεισοδίων μεταξύ των δύο πλευρών , με πρωταγωνιστές το μίσος, την οργή, το θρήνο για τους νεκρούς και τις άλυτες διαφορές και με κύρια θύματα, τους αμάχους (ΜΕΣΑΝΑΤΟΛΙΚΟ ΖΗΤΗΜΑ). Αυτό είναι το αποτέλεσμα μιας διαιωνιζόμενης κατάστασης που διαρκεί 62 ολόκληρα χρόνια.

Οι δύο πλευρές:
Το Ισραήλ σήμερα, είναι ο ισχυρότερος, αποτελεσματικότερος και πληρέστερος εξοπλισμένος στρατός της Μέσης Ανατολής. Όμως, τα υποτιθέμενα «χειρουργικά» του χτυπήματα σε στόχους της Χαμάς, δεν έφεραν τα αναμενόμενα αποτελέσματα, καθώς ο αριθμός των θυμάτων των Παλαιστινίων ξεπερνά τους 6.000 νεκρούς, εκ των οποίων 500 περίπου είναι παιδιά .
Οι Παλαιστίνιοι απ’ την άλλη πλευρά, δεν φαίνεται να έχουν οργανωμένο στρατό. Με σπασμωδικές εκτοξεύσεις πυραύλων κατά του Ισραήλ, τυφλά χτυπήματα με αποστολές αυτοκτονίας, κυρίως σε στόχους με αμάχους, τους καθιστά περισσότερο τρομοκράτες παρά λαό που ζητά δικαίωση.

Ποιος έχει άραγε δίκιο;
Δύσκολη η απάντηση. Την ψάχνουν ειδικοί εδώ και 62 χρόνια. Η κάθε πλευρά διεκδικεί το δίκιο για τον εαυτό της!
Οι Παλαιστίνιοι προσπαθούν να διατηρήσουν τα εναπομείναντα εδάφη τους, θέλοντας να πετύχουν την αναγνώριση του κράτους τους. Όσο όμως η πολιτική των Μεγάλων Δυνάμεων δεν το επιτρέπει αυτό, τόσο θα εντείνεται η πίεση των Παλαιστινίων με τρομοκρατικές ενέργειες (όπως αυτή στους Δίδυμους Πύργους)
Στον αντίποδα, το Ισραήλ προσπαθεί να εξαρθρώσει τη τρομοκρατία των Παλαιστινίων κάνοντας στρατιωτικές επιχειρήσεις (¨όπως τώρα με τον πόλεμο στη Γάζα) , με αποτέλεσμα όμως τον θάνατο τόσων αμάχων και τη μετατροπή των πόλεων σε ερείπια.

Και ποιο το αποτέλεσμα όλων των παραπάνω;
1. Το Ισραήλ συνεχίζει να υπάρχει σαν χώρα παρόλο που οι Παλαιστίνιοι επιθυμούν την εξαφάνισή του.
2. Οι Παλαιστίνιοι, υπάρχουν μεν, αλλά χωρίς να έχει αναγνωριστεί το Παλαιστινιακό κράτος.
3. Ο τελευταίος πόλεμος στη Γάζα, που έλαβε χώρα τις τελευταίες εβδομάδες, δεν έλυσε ούτε το πρόβλημα του Ισραήλ - την εξάλειψη δηλαδή των τρομοκρατικών ομάδων και τον παράνομο εξοπλισμό των Παλαιστινίων.
4. Ο εποικισμός των εδαφών από τους Ισραηλινούς συνεχίζει να υφίσταται όπως και η τρομοκρατία σαν μέσο άμυνας από την πλευρά των Παλαιστινίων.
5. Οι μακροχρόνιες τρομοκρατικές επιθέσεις των Παλαιστινίων ενάντια στο Ισραήλ αλλά και σε συμμάχους αυτών έφερε ως αποτέλεσμα την από κανένα επιθυμητή κήρυξη του πολέμου ανάμεσα στα δύο μέρη.
6. Ο αναπόφευκτος θάνατος αμάχων και αθώων πολιτών και από τις δύο πλευρές, με τους Παλαιστινίους να μετρούν τις μεγαλύτερες απώλειες. (6.000 νεκροί, 5.000 σπίτια που μετατράπηκαν σε χαλάσματα, καθώς επίσης οι βασικές υποδομές της πόλης της Γάζας καταστράφηκαν ολοσχερώς. Το αντίπαλο στρατόπεδο μετρά μόλις 15 νεκρούς στρατιώτες).
7. Ζημία στον προϋπολογισμό και των δύο πλευρών πολλών εκατομμυρίων δολαρίων, τα οποία θα μπορούσαν να είχαν δοθεί για κοινωφελείς σκοπούς (Νοσοκομεία, σχολεία, κλπ).

Συμπέρασμα

Οι ζημίες ενός απερχόμενου πολέμου, δεν περιορίζονται μόνο σε υλικές ή οικονομικές. Χιλιάδες άτομα σκοτώθηκαν , χιλιάδες οικογένειες ξεκληρίστηκαν , χιλιάδες παιδιά έμειναν ορφανά και πολλές άλλες χιλιάδες άνθρωποι είδαν τις περιουσίες τους να καταστρέφονται μέσα σε δευτερόλεπτα…. Ο τόσος άδικος χαμός, πόνος και θλίψη, δεν πρόκειται να ξεπεραστούν με την οποιαδήποτε ανθρωπιστική βοήθεια ή αποζημίωση που θα δοθεί (αν δοθεί). Τότε, θα μου πείτε, γιατί οι άνθρωποι συνεχίζουν να πολεμούν μεταξύ τους; Βλέπετε, στον πολιτισμένο κόσμο του 2009, τα συμφέροντα πολλές φορές υπερνικούν την συνείδηση. Και αυτό είναι κάτι που δεν θα αλλάξει ποτέ ..! Ο πόλεμος δεν επέλυσε ποτέ τα προβλήματά μας. Αντίθετα δημιούργησε περισσότερα. Όλοι μαζί, πρέπει να δώσουμε σε αυτούς που κρατάνε στα χέρια τους τόσο τις τύχες μας όσο και το μέλλον του πλανήτη , να καταλάβουν ότι ο πόλεμος δεν είναι η λύση … μόνο ο διάλογος είναι. Μακάρι όμως και ο διάλογος να ήταν τόσο κερδοφόρος όσο είναι και ένας πόλεμος …

Κατερίνα Τσελεπή
Μαθήτρια (Α-6)